Zanim ruszyłem drogą na czarny
Węgliniec, długo gapiłem się w wodę
w Dolinie Choińca. Tylko nad wodą
jestem zdolny i skłonny zatrzymać się
dłużej, usiedzieć, ustać, zostać
z niczym przy sobie, nie myśleć
o nikim. Stanąłem nad wodą
i bez większego pośpiechu z podmiotu
zamieniam się w przedmiot, po czym
zaczynam tęsknić.
Obyście byli szczęśliwi, obyście byli
zdrowi, obyście byli bezpieczni, obyście
byli spokojni, zupełnie jakby nie było
wojny odwiedziłem dzisiaj Czernicę,
aby zajrzeć do starego kościoła katolickiego
oraz nowszego ewangelickiego, z którego
została tylko wieża z dzwonnicą (wieża
pięknym bluszczem porosła). Z jednego
z tych boskich przybytków ukradli
po zeszłej wojnie Jezusa wraz z krzyżem
z roku 1500, aby go szczęśliwie, bezpiecznie
osadzić na stałe w kościele św. Mikołaja
w Siedlęcinie, nic się nie stało, wszystko
zostało w rodzinie, obyście byli zdrowi,
obyście byli bezpieczni, obyście
byli szczęśliwi, spokojni.
Do Piekła nad Sierniawą w Rudawach
trudno jest dojechać, łatwo je za to przeoczyć,
w Piekle bowiem niczego nie ma
poza paroma łykami wody (woda jest
wszystkim). Gdzie ja i rower razem nie byliśmy!
Ale bym skłamał, gdybym powiedział,
że nie byłem tam z Tobą. Otarliśmy się
o niebo, od Marciszowa albo Ptaszkowa
zabrnęliśmy w Góry Lisie aż do samego
Piekła i przysięgam na Białego Jezusa,
że pierwsze, co mnie w tych górach urzekło,
to dwa młode lisy, z których jeden
to była lisica o pięknym licu.
stało się ciałem
i zamieszkało między nami,
ale kilka ciał
już z nami nie mieszka.
Od kiedy nie kręcą mnie cudze wiersze
(cudze wiersze nic ze mną nie robią),
a własne nie zawsze, uprawiam
niespiesznie lirykę drogi, do czego
potrzebuję dwóch nóg (a jednak nie mogę
usiedzieć, ustać), nie potrzebuję zaś głowy.
Kiedyś umiałem uleżeć się i przespać
ze wszystkim, ale teraz nie umiem. Odkąd
nie mieszkam już w cudzym pięknie
i nie kocham jak dawniej (jak nikt),
liryka drogi zbyt często sprowadza mnie
na Drogę Głodu. A Ciebie?
Grzegorz Tomicki: 4 wiersze z tomu Liryka drogi. Poezja | Przyziemna poezja metafizyczna: Między nutami, Kiedyś każdy, Bracia narwańcy, Kawałki Grabowca.
Grzegorz Tomicki: Jak nie zostać Czesławem Miłoszem | Felieton o rozterkach młodych autorów, zabiegających o publikację w warunkach płynnej nowoczesności.
Grzegorz Tomicki: Bez wyobraźni | Wiersz z tomu Piekło jest wszędzie. Natychmiastowa, oryginalna, poruszająca reakcja na wybuch pełnoskalowej wojny w Ukrainie.
Oksana Zabużko: Planeta Piołun | Książka napisana z temperamentem, dosadnie, a nawet ogniście. Sprawia, że wreszcie słychać Ukrainę. Bardzo potrzebna książka.
Serhij Żadan Internat | Jedna z najlepszych książek o współczesnej Ukrainie. Zimowy, ogarnięty wojną Donbas, obserwujemy oczyma małomównego idealisty Paszy.